
bugün bi şarkı dinledim…beni az seni benden biras daha fazla
tanıyan yabancı bi kimliin kaleminden dökülmüş sözler.
ağladım hemde yıllar sonra hıçkıra hıçkıra…canımdan can koparcasına
takmadan üst kattaki suratsız komsunun laflarını actım
sesini radyonun son ses eşlik ettim….
.senle dolu hergünüm sensiz kalbim kördüüm
sen hala bana küskün…özlemedin mi?
sen elleri sevsende..benı kolay üzsende..ben hala bıraktıın
o sevgiliyim…..
gitme gell dayanamam sensiz ben yaşayamam
hasretin deli eder kendimi taşıyamam
aşkını unutamam …….kimseye dokunamam
şimdi söyle aşkının bedelini….söyle hazırım herşei önüne sermeye
yeter artık dayanılmıo sensizlie..ölüyorum hergün
gel kurtar artık beni al senli günlere…özlüorum seni
ama olmuo…affedemiorum sindiremiorum olanları,yaptıklarını
yok mu bi çıkış yolu susma söyle bişeyler sende???
ya senden vazgeçmek gerek artık,yada benden
neden yaptın bunu….neden çirkinleştirdin kendini
nefret ediorum senden lanet olsun sana…sana ve seni benden alan herkese
bak senin için yağmurlar yağdırdım yine şehrime…temizlensin istıorum
ihanetine buladıın şehrimin….üzülme bitanem….bak bunuda senin yerine
ben yapıorum…sen yeter ki üzülme …


0 Yanıt, “Sen yeter ki üzülme”